صلى اللَّه عليه و آله و سلم در مقامات بسيار فضائل متعدده و مناقب كثيره براى جناب امير المؤمنين عليه السّلام ارشاد فرموده ، و چنين تهنيت در اين اوقات منقول نشده ، پس اين تهنيت سنيه دليل واضح است بر آنكه اين مرتبه اجل فضائل و اعلاى مناقب جناب امير المؤمنين عليه السّلام بود كه شيخين آن را مخصوص بتهنيت گردانيدند . پس اگر مراد از اين مولائيت جناب امير المؤمنين عليه السّلام محبيت و ناصريت يا محبوبيت مىبود ، لازم آيد كه صرف محبيت يا ناصريت يا محبوبيت جناب امير المؤمنين عليه السّلام اعظم فضائل آن حضرت باشد ، و حال آنكه بسيارى از فضائل كثيره و مناقب سنيهء جناب امير المؤمنين عليه السّلام ، كه بروايات ثقات اين حضرات ثابت است ، بالاتر است از رتبهء محبيت و ناصريت و محبوبيت بالبداهة . پس معلوم شد كه اين مرتبه و رأى محبيت و ناصريت و محبوبيت است و آن نيست جز ولايت تصرف . و اگر بگويند كه مراد از محبوبيت آن جناب محبوبيت مطلقه است ، مثل محبوبيت جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم ، و بلا شبهه اين مرتبه بس جليل است ، لهذا شيخين آن را مخصوص بتهنيت گردانيدند ، پس مىگويم كه محبوبيت مطلقه و تساوى آن با محبوبيت جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و سلم مثبت عصمت و افضليت آن حضرت از ديگر اصحاب است كه بلا شبهه محبوبيت ديگران مساوى محبوبيت جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم نبوده ، پس بنابر اين هم مطلوب ما كه ثبوت امامت بىفاصلهء آن جناب است ، بسبب افضليت آن حضرت متحقق خواهد شد .